باشد ، فعل لطف واجب باشد . ليكن ترك لطف قبيح است . نتيجه دهد كه پس فعل لطف واجب است . و هو المطلوب . و چون وجوب لطف را دانستى ، بدان كه اگر لطف از جمله افعالى است كه موجد آن خداى تعالى است ، واجب است بر خداى تعالى ايجاد آن . و اگر از جملهء افعالى است كه ممكن است وجود آن از مكلّف ، واجب است بر خداى تعالى اعلام مكلّف به آن فعل ، و واجب گردانيدن آن فعل بر مكلّف . و الّا اگر واجب نگرداند آن فعل را هرآينه جايز خواهد بود كه مكلّف ترك آن كند ، و منجرّ شود به ترك « مكلّف به » و نقض غرض لازم آيد . و اگر از جمله افعالى است كه از غير خداى تعالى و از غير مكلّف صادر شود ، افزوده شود در شرط حسن تكليف به فعلى كه فعل مذكور لطف باشد در آن فعل ، علم به وجود صدور لطف از فاعل وى ، و الّا تكليف به فعلى كه لطف در او معلوم الوجود نباشد ، نقض غرض خواهد بود .